Migracja domeny to nie tylko zmiana adresu w logo, materiałach marketingowych czy ustawieniach hostingu. Z punktu widzenia Google trzeba jeszcze uporządkować warianty domeny, przekierowania, canonicale, linkowanie wewnętrzne i dane w Search Console. Szczególnej uwagi wymaga sytuacja, w której firma zmienia domenę, a jednocześnie przechodzi z www na non-www albo odwrotnie.
W tym poradniku znajdziesz praktyczny plan działania. Najpierw rozróżnisz zmianę domeny od zmiany wariantu w obrębie tej samej domeny. Następnie przygotujesz listę adresów, sprawdzisz zastosowanie narzędzia Change of Address, wdrożysz przekierowania 301 lub 308 i zaplanujesz monitoring. Samo zgłoszenie migracji w Google nie zastępuje prac technicznych, a widoczność może przejściowo się wahać.
Co właściwie migrujesz: domenę, subdomenę czy tylko wariant www?
Zanim rozpoczniesz przenoszenie domeny, nazwij dokładnie zmianę. Inne działania dotyczą przejścia z jednej domeny do innej, inne zmiany subdomeny, a jeszcze inne konsolidacji wariantów www i non-www. Błędne rozpoznanie sytuacji może prowadzić do użycia niewłaściwego narzędzia albo pominięcia ważnych kontroli.
Dwie różne sytuacje pod podobną nazwą
Jeżeli przechodzisz na przykład z example.com do example.net, jest to zmiana domeny. Podobnie należy traktować przenosiny między subdomenami, gdy zmienia się ich adres. W takich przypadkach Change of Address służy do poinformowania Google o przeprowadzce.
Inaczej wygląda przejście z www na non-www w obrębie tej samej domeny. To konsolidacja wariantów adresu, a nie zmiana domeny, dlatego Change of Address nie jest tu potrzebne. Narzędzia nie stosuje się również przy samej zmianie HTTP na HTTPS. Nadal trzeba jednak zadbać o przekierowania, canonicale, linki i sitemapę.
Lista wariantów domeny przed migracją
Przygotowanie zacznij od spisu wszystkich adresów, które mogą występować w konfiguracji witryny. Nie ograniczaj się do adresu widocznego w przeglądarce. Uwzględnij warianty starej i nowej witryny oraz adresy wykorzystywane przez subdomeny.
W Search Console zweryfikuj wszystkie odpowiednie właściwości. Dotyczy to wariantów www i non-www, a także HTTP i HTTPS, jeśli są używane. Sprawdź również subdomeny. Przy zmianie domeny Google zaleca zgłoszenia dla wszystkich zweryfikowanych wariantów starej domeny, także tych, które nie są aktywnie używane. Dzięki temu nie opierasz planu wyłącznie na jednym, najbardziej oczywistym adresie.
Tabela wariantów i adresów docelowych
Najprościej uporządkować zakres migracji w tabeli. Dla każdego wariantu zapisz stary adres, jego nowy odpowiednik oraz sposób przekierowania. Taka lista może wyglądać następująco:
| Element | Co zapisać |
|---|---|
| Wariant domeny | www, non-www, HTTP lub HTTPS |
| Subdomena | Adres używany przez serwis, jeśli występuje |
| Adres docelowy | Odpowiadający wariant po migracji |
| Kontrola | Weryfikacja w Search Console i test przekierowania |
Przed uruchomieniem sprawdź, czy nowa witryna nie ma przypadkowej blokady w robots.txt ani znacznika noindex. Upewnij się też, że serwer poradzi sobie ze zwiększonym crawlwaniem po migracji.
Change of Address krok po kroku
Narzędzie Change of Address znajduje się w ustawieniach właściwości Search Console i służy do zgłoszenia przenosin do innej domeny lub subdomeny. Nie jest automatycznym mechanizmem przenoszącym całą witrynę. To jeden z sygnałów dla Google w procesie migracji.
Najpierw zweryfikuj starą i nową witrynę w Search Console. Następnie przejdź do właściwości starej witryny, uruchom Change of Address i wskaż właściwość docelową. Jeżeli stara domena ma kilka zweryfikowanych wariantów, przygotuj odpowiedniki i uwzględnij je zgodnie z zakresem migracji. Nie ograniczaj się do wariantu, który aktualnie pokazuje się użytkownikom.
Co narzędzie robi, a czego nie robi
Change of Address przekazuje Google informację, że witryna przeprowadza się do innej domeny lub subdomeny. Nie tworzy jednak za Ciebie przekierowań i nie aktualizuje kodu strony. Nadal trzeba przygotować mapę URL-i, ustawić przekierowania, zaktualizować canonicale, linkowanie wewnętrzne i sitemapę.
Nie używaj tego narzędzia przy samym przejściu z www na non-www w tej samej domenie ani przy zmianie HTTP na HTTPS. W tych sytuacjach właściwą pracą jest uporządkowanie wariantów i sygnałów technicznych. W każdym przypadku testuj adresy po wdrożeniu, zamiast zakładać, że samo zgłoszenie rozwiązało problem.
Przekierowania 301/308 i mapa adresów
Najważniejszym elementem migracji jest dokładne przypisanie starych adresów do nowych odpowiedników. Nie wystarczy wskazać nowej strony głównej. Dla każdej istotnej podstrony przygotuj właściwy docelowy URL, tak aby użytkownik po wejściu w stary adres trafił do odpowiadającej mu treści.
Do przenosin stosuj serwerowe przekierowania permanentne, takie jak 301 lub 308. Po wdrożeniu sprawdź nie tylko pierwszy adres, lecz także końcowy rezultat. Przekierowanie powinno prowadzić bezpośrednio do celu. Łańcuch, w którym jeden stary adres przechodzi przez kilka kolejnych adresów, zwiększa opóźnienia i może powodować problemy dla użytkowników oraz części programów.
Od starego URL-a do właściwego nowego URL-a
Dobra mapa adresów jest prosta do sprawdzenia. Każdy wiersz powinien odpowiadać jednemu staremu URL-owi i wskazywać jego nowy odpowiednik. Po uruchomieniu migracji skontroluj:
- czy stary adres zwraca przekierowanie 301 lub 308;
- czy przekierowanie prowadzi bezpośrednio do właściwego nowego adresu;
- czy docelowa strona istnieje i odpowiada treścią dawnemu adresowi;
- czy nie powstają łańcuchy przekierowań ani przekierowania do nieistniejących stron.
Nie kieruj masowo wszystkich dawnych adresów na stronę główną, jeśli nie jest ona rzeczywistym odpowiednikiem. Takie działanie może dezorientować użytkowników i zostać potraktowane jako soft 404. Dla usuniętych treści bez odpowiednika trzeba przewidzieć właściwe zachowanie, na przykład 404 lub 410. Przekierowań nie usuwaj zaraz po migracji. Google zaleca utrzymywać je generalnie przez co najmniej rok, a z perspektywy użytkowników warto rozważyć dłuższy okres.
Canonical, linki, sitemap i robots.txt po zmianie domeny
Przekierowania to nie jedyne sygnały, które trzeba zaktualizować. Nowa wersja witryny powinna konsekwentnie wskazywać swoje adresy. Dzięki temu ograniczasz ryzyko niespójnych informacji o tym, która wersja strony jest preferowana.
Sygnały, które trzeba zaktualizować
Sprawdź canonicale na nowych stronach i ustaw je tak, aby wskazywały nowe adresy. Zaktualizuj linkowanie wewnętrzne, by menu, treść, stopka i inne elementy nie prowadziły nadal do starej domeny. Przygotuj sitemapę zawierającą nowe URL-e i prześlij ją w Search Console.
Skontroluj robots.txt oraz znaczniki noindex. Przypadkowa blokada może utrudnić Google dostęp do nowej witryny. Kontrola powinna obejmować również obrazy, pliki CSS, JavaScript i PDF-y wykorzystywane przez strony. Pamiętaj, że Google może wybrać inny adres kanoniczny mimo wskazania preferowanego adresu, dlatego canonical nie zastępuje przekierowań ani testów.
Jak monitorować migrację w Search Console
Po uruchomieniu migracji nie zamykaj tematu. Obserwuj starą i nową właściwość w Search Console. Sprawdzaj sitemapę, raport indeksowania, zapytania oraz błędy crawlowania. Dla ważnych adresów używaj URL Inspection Tool, aby skontrolować dostępność, indeksowanie i adres kanoniczny wybrany przez Google.
Porównuj dane w czasie, a nie tylko pojedynczy dzień. Jednym z oczekiwanych kierunków jest stopniowy spadek liczby indeksowanych adresów starej witryny i wzrost liczby adresów nowej. Kontroluj też, czy stare URL-e są odwiedzane i prawidłowo przekierowują. Uzupełnij dane z Search Console o logi serwera i analitykę. Spadek ruchu na starej domenie oraz wzrost na nowej mogą pomóc ocenić kierunek zmian, ale nie są samodzielną gwarancją powodzenia migracji.
Co porównywać przed i po migracji
Przed wdrożeniem zapisz najważniejsze adresy, stan sitemap oraz znane błędy. Po wdrożeniu wracaj do tych samych punktów kontrolnych:
- status i zawartość sitemap nowej witryny;
- liczbę indeksowanych adresów starej i nowej wersji;
- błędy crawlowania oraz odpowiedzi serwera;
- canonical wybrany dla ważnych URL-i;
- dane z logów serwera, analityki i ruchu z kampanii reklamowych.
Widoczność i ranking mogą przejściowo się wahać. Nie ma jednego terminu zakończenia migracji dla każdej witryny. Tempo zależy między innymi od liczby adresów i możliwości serwera. Większe serwisy mogą potrzebować więcej czasu, dlatego monitoring powinien trwać także po pierwszych oznakach poprawnego przetwarzania.
Najczęstsze błędy i bezpieczna checklista końcowa
Najwięcej problemów wynika z pominięcia pozornie drugorzędnych wariantów albo uznania Change of Address za pełną migrację. Przed startem i po wdrożeniu przejdź przez krótką checklistę.
Checklista przed startem i po wdrożeniu
- Zinwentaryzuj warianty www, non-www, HTTP, HTTPS oraz używane subdomeny.
- Zweryfikuj w Search Console odpowiednie warianty starej i nowej witryny.
- Przygotuj mapę starych URL-i i ich rzeczywistych nowych odpowiedników.
- Ustal, czy migracja dotyczy domeny lub subdomeny, czy tylko wariantu w tej samej domenie.
- Wdroż serwerowe przekierowania 301 lub 308 i sprawdź ich końcowe adresy.
- Aktualizuj canonicale, linki wewnętrzne oraz sitemapę.
- Sprawdź robots.txt, noindex i dostępność zasobów nowej witryny.
- Po wdrożeniu monitoruj Search Console, logi serwera i analitykę.
- Nie usuwaj przekierowań zaraz po migracji i nie ignoruj przejściowych wahań widoczności.
Bezpieczna migracja domeny www non-www a Google wymaga przede wszystkim dobrego rozpoznania zakresu zmiany. Przy zmianie domeny lub subdomeny użyj Change of Address dla odpowiednich zweryfikowanych wariantów, ale pamiętaj, że narzędzie jest tylko jednym z elementów procesu. Najważniejsze pozostają przekierowania do rzeczywistych odpowiedników, spójne canonicale, aktualne linki i sitemap oraz systematyczna kontrola w Search Console. Sprawdź pozostałe inspiracje i praktyczne poradniki, które pomogą Ci lepiej prowadzić marketing swojej firmy.
